مي ترسم اين روزها مدام دارم اين حس رو پس مي زنم اما مي ترسم. اين روزها که تو از هميشه بيشتر به من احتياج داري اين روزها که زندگي عاطفي مان در بهترين حالت است من دارم کم ميارم. کاش اين روزها تموم بشه زودتر، حتي اگه قرار باشه آخرش همه چيز رو از دست بديم و از لحاظ مالي به صفر مطلق برسيم. مي ترسم از روزي که تو به من نياز داشته باشي و من نتونم ديگه اون انرژي که اين روزها تو نياز داري رو بهت بدم. من دارم کم ميارم اين روزها. وقتي تو داري از ترس هات ميگي و مي دونم اگه کوچکترين ترديدي در من ببيني نابود ميشي، کم ميارم يهو. خالي ميشم از هر حسي. داغون ميشم و سکوت ميکنم. بايد تموم بشه اين روزها بايد قوي تر باشم نبايد بشکنم نه حالا که تو تا اين حد به من نياز داري اما مي ترسم از روزي که به تو بگم "بسه ديگه خسته شدم" اين جمله دو روزه که تا گلوم بالا اومده و به سختي قورتش دادم. نبايد بزارم که بالاتر بياد.

پ.ن: مي دونم که اين روزها نوشته هام گنگ شده، سخت نگيرين زندگيم هم به همين نسبت پا در هوا شده و بلاتکليف البته قطعا نه از لحاظ روابط دو نفره.

منبع عکس